Bazen insan, gündemin o yorucu, boğucu ve sağır eden gürültüsünden kaçıp bir masala sığınmak ister.Çünkü masallar…evet, o küçümsenen, sadece çocuklara anlatılır sanılan masallar; aslında en sert gerçeklerin en zarif anlatımıdır.Aradan yüzyıllar geçer…İsimler değişir…Mekânlar değişir…Ama insan değişmez.Bugün size, Hans Christian Andersen’in o meşhur masalını anlatacağım.Hazırsanız…Bir varmış, bir yokmuş…Bir zamanlar, kudretine kimsenin laf edemediği bir kral varmış. Öyle bir kral ki… gücünü sadece tahtından değil, etrafındaki kalabalığın suskunluğundan alırmış.Gülümsermiş… ama o gülümsemenin ardında büyük bir kibir varmış… görünmezmiş… ve ona göre zaten kimseyi ilgilendirmezmiş.Çünkü herkes, gördüğünü değil, görmesi gerekeni görmeyi tercih edermiş.Derken bir gün… iki “usta” çıkagelmiş.Demişler ki:“Biz öyle bir kumaş dokuruz ki… herkes göremez. Sadece akıllılar, liyakat sahipleri, yerini hak edenler görebilir.”Kralın hoşuna gitmiş.Tezgâh kurulmuş…İplik yok… kumaş yok…ama hikâye büyük.Saray erkânı gelmiş bakmış.Hiçbir şey görememiş.Ama hiçbiri “yok” diyememiş.Çünkü bu masalda…“Görmüyorum” demek, bazen “ben de o liyakatsizlerdenim” demekmiş.Kral gelmiş…O da hiçbir şey görememiş.Ama o da susmuş.Ve sonra…O büyük gün gelmiş.Kralın üzerindeki o alışılmış zırh çıkarılmış.O güven veren pelerin alınmış.Yerine ise…Hiçbir şey konmamış.Ama adına “ yeni” denmiş.Kral aynaya bakmış.Ortada bir şey yok.Ama dönüp demiş ki:“Harika olmuş.”Ve kral çıkmış sokağa…Üzerinde hiçbir şey yokken…Sanki her şey varmış gibi yürüyerek…Herkes bakıyormuş.Herkes görüyormuş.Ama kimse söyleyemiyormuş.Ve ne yapmışlar?Alkışlamışlar.“ Ne kadar da yakışmış…”“Hiç bu kadar güçlü görünmemişti…”Diyorlarmış… inanmadan.Ta ki…Bir çocuk çıkana kadar.Ve demiş ki o çocuk…“İyi de… kral çıplak.”…Hadi bakalım buradan yak.Hayat…Bir çocuğun gerçeği söylemesindeydi her şey.ve bu kadar da netti.…Vesselam.
Gündem
Yayınlanma: 03 Nisan 2026 - 16:44
Son Perde: Kral Çıplak
Gündem
03 Nisan 2026 - 16:44
EDİTÖR
İlginizi Çekebilir
